|
|
|
|
|
گل سرخ گل سرخ گل سرخ گل سرخ او مرا برد به باغ گل سرخ و به گیسوهای مضطربم در تاریکی گل سرخی زد و سرانجام روی برگ گل سرخی با من خوابید ای کبوترهای مفلوج ای درختان بی تجربهء یائسه٫ای پنجره های کور زیر قلبم و در اعماق کمرگاهم اکنون گل سرخ دارد می روید گل سرخ سرخ مثل یک پرچم در رستاخیز آه٫من آبستن هستم!آبستن٫آبستن! فروغ فرخ زاد |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت توسط پاییز
|
|
||